Çok garip.
Bekliyorsun, çok bekliyorsun o bir cümleyi duymak için.
Hiç vazgeçmiyorsun.
Yüzüne vuruyor fırtına sürekli, sen gülümsüyorsun.
Yere düşmüşsün, farkında bile değilsin. Avuçlarına taşlar batmış.
Umrunda değil hiçbir şey.
Bir tek o var.
Ve
En sonunda, oluyor. Duyuyorsun o kelimeleri.
Ama bakıyorsun, halin kalmamış. Yorulmuşsun.
Gidiyorsun.
Çok garip.
Niyesini görmezlermiş, olunca istedikleri..
Nedenini bilmezler ki; yok mu tebrik hiç umutlara ?







